Voor de zomer stuurden we 23 mensen in 8 teams weg op een avontuur wat Escape and Pray heet. Het idee: 48 uur aanwezig zijn in een Europese studentenstad om je beste gebeden te bidden voor studenten, kerken en iedereen die je tegenkomt. Pas op het moment van vertrek vanaf het vliegveld hoor je waar je heen gaat en begint het avontuur. De missie is simpel: bid voor de universiteiten, verbind je met de lokale kerk en laat je gebruiken door God. 

Wat kan er gebeuren in 48 uur? Zomaar een paar verhalen van studenten die op avontuur gingen.

 “That prayer could have saved my life”

Philinde vloog naar Dublin en haar avontuur begon meteen in het vliegtuig: “Ik zat tussen twee onbekende mensen in. Ik rook direct een enorme dranklucht en de jongen naast me zei ‘ik ben zo dronken dat ik verbaasd ben dat ze me binnen hebben gelaten in het vliegtuig’. Lekkere openingszin.Van God moest hij niet zoveel hebben maar verderop in het gesprek draaide Kevin wat bij en zei: ik acht de kans 50% dat God bestaat. Uiteindelijk mocht ik met hem bidden dat God zich zou laten zien aan hem. Na het gebed zei hij, met tranen in zijn ogen: “that prayer could have saved my life”. Later hadden we het over christenen en zei hij ineens “I also wanna be Gods people.” Het lastige in dit hele verhaal was hij heel dronken was tijdens dit gesprek. Dus nog steeds heb ik geen idee hoe serieus ik alles moet nemen maar ik weet dat God zijn verhaal gehoord heeft en hem serieus neemt. Ik bid dat hij het briefje met ‘Youtube >> No longer slaves’ in nuchtere toestand nog in zijn broekzak vindt, en zich verwondert over God als zijn vader.”

Bidden in de Moskee:

“We probeerden wat kerken te bereiken maar zonder succes. Daarom besloten we verder te lopen over de campus van Edinburg university in de hoop met wat studenten te contacten. Tijdens het lopen kwamen we een moskee tegen en keken even snel naar binnen: allemaal biddende mannen. We wisten niet zeker of we naar binnen mochten dus besloten buiten de moskee te bidden. We vroegen God een vrouw zou sturen zodat we in de moskee konden gaan en we badden ook om een een maaltijd. Letterlijk op dat moment kwam Mereyem om de hoek lopen en we vroegen of we met haar naar binnen konden om de moskee te bekijken: ze was hier enthousiast over. Daarnaast wat het ook ramadan en werden we uitgenodigd voor een Iftar. God beantwoorde allebei onze gebeden! In de moskee vroeg ze ons wat we in Edinburg deden en we vertelden dat we christenen waren en voor de stad en haar inwoners baden. Mereyem was superenthousiast  en nodigde meteen de andere aanwezige vrouwen uit om te vertellen wat we aan het doen waren: we waren zo blij met deze onverwachte gemeenschap die voor ons zorgde. Wat een gastvrijheid en vriendelijkheid! Rima bood ons een slaapplaats aan in haar huis. Voordat we gingen slapen baden we voor vrede over haar huis. ’s Ochtends tijdens het ontbijt praten we over elkaars geloof. Verder op de dag werden we door Mereyem uitgenodigd in een uitzending van Radio Ramadan: een islamitisch radioprogramma. Tijdens de uitzending lazen we uit Lukas 10 en vertelden dat het Jezus’ liefde is die ons drijft zoals in 2kor5 staat geschreven. Die avond waren we weer in de moskee en na een heerlijke maaltijd met onze nieuwe vrienden konden we nog bidden Sadiya en Abby: voor lichamelijke genezing en dat God zijn liefde wilde laten zien in Abbey’s dromen. We lieten haar ook zien dat de bijbel beschikbaar is op de smartphone: samen lazen we uit Mattheus 10. ~ Lauren

Geld weggeven: eten vinden op straat

“We liepen wat rond en wisten niet goed wat we moesten doen: uiteindelijk besloten we een willekeurige kerk binnen te stappen die we op internet vonden. We hadden echt het idee dat we daarnaartoe moesten. Er waren superveel mensen in die kerk voor een zaterdag: het bleek dat ze de kerk aan het renoveren waren. Toevallig was er wat brood over zodat we lekker konden eten. Verderop in de middag baden we voor een dakloze man uit Bulgarije en hij leek erg blij met ons gebed. We gaven hem 20 euro. Een uur later vonden we een doos met eten op straat. Zaterdag gaven we de rest van ons geld weg aan de kerk. Zondag kregen we geld van mensen die we om een lift vroegen zodat we buskaartjes terug naar het vliegveld konden kopen. In de bus konden we bidden voor de buschauffeur: zijn vrouw deed vrolijk mee via de telefoon. ;-)” Het mooiste vond ik, denk ik, om te zien hoe de ogen van mensen begonnen te stralen nadat we voor hen hadden gebeden (‘I want to give you something back’). Mooi om te ervaren dat mensen zo open staan voor het ontvangen van gebed. Ik was nog niet bekend met het bidden voor onbekenden, maar ik vond het heel tof om te doen.” – Esther.

Slapen op straat en een huis met zwembad:

Brent en Sven hadden een slechte start: “En daar sta je dan, zonder een idee waar naar toe te gaan. We besloten te gaan bidden en de Bijbel te lezen, gewoon midden op straat. Nog steeds hadden we geen idee waar God ons wilde hebben. We vonden een kerk, een stukje buiten Bordeaux, waar er om 20:00 een dienst zou zijn voor studenten met praise en gebed. We hebben erg lang gelopen naar de kerk, maar eenmaal daar bleek de hele dienst er niet te zijn. Het lukte ons ook niet om contact te krijgen met andere kerken. We hebben bij elk hostel en hotel gevraagd of we daar konden slapen, maar er was nergens plek en we hadden geen geld. Omdat we toch wilden slapen besloten we om een parkje op te zoeken en daar te gaan liggen. Toen was het al rond 3:00. Daar hebben we 2,5 uur kunnen slapen.

Toen we ’s ochtends wakker werden waren we koud en stijf. We zaten er helemaal doorheen. Toch vertrouwden we op God en zijn leiding. We kwamen op de campus in gesprek met twee meisjes. Zij vertelden ons dat we naar een bepaalde tramhalte moesten gaan, omdat daar veel studenten zouden zijn. Dat deden we. Onderweg daar naartoe kwamen we langs een kerkje, waar we later besloten om naar toe te gaan. Er was een soort rommelmarkt. De mensen daar waren enorm vriendelijk en gastvrij. We gingen in gesprek en vertelden wat we daar kwamen doen.Een man nodigde ons in zij huis: een Frans gezin met vier kinderen en een zwembad in de tuin. Onze gastheer bood ons zelfs zijn zwembroeken aan om te kunnen zwemmen. Toen we in het zwembad lagen zeiden we tegen elkaar en tegen God: ‘nu is alles weer goed’. We hebben heerlijk met de mensen gegeten en gepraat en dingen gedeeld. Ze waren erg enthousiast over wat we deden.

’s Morgens bezochten we een dienst van een Rooms Katholieke kerk. We hebben na de dienst met mensen gepraat, iedereen was in ons geïnteresseerd en had belangstelling. We hebben met de priester en veel mensen kunnen praten en gevraagd waarvoor we konden bidden. Hier hadden we echt het idee dat we eindelijk konden doen waarvoor we waren gekomen. Uiteindelijk is onze missie geslaagd. ~ Brent en Sven.

//

Wil jij net als Jezus en bovenstaande studenten een zegen zijn voor anderen? Wil jij gebed&missie vorm geven in jouw leven. Bestel dan (gratis!) hier de 24-7 Prayer and Mission kit: Deze kit helpt je gebed en missie vorm te geven in je leven. Simpelweg door het uitproberen van simpele vormen van gebed en missie: een aantal voor je persoonlijk, de anderen voor kleine en grote groepen.