Vorige maand was er een team van Nederlandse studenten voor 12 dagen op missiontrip naar  de 24-7 community op Ibiza. Inez blikt terug…

“Het is een maand geleden sinds ik weer voet op eigen bodem heb gezet. Het is fijn om thuis te zijn! Desalniettemin steekt er iets in mijn hart. Ik mis Ibiza. De West-End en al haar gekke vakantiegangers zien, opgebouwd worden in de prayerroom en lol maken met de Dutchies (ons team) zijn dingen waar ik naar verlang. Gelukkig kan ik terugblikken op een fantastische tijd op het eiland met God. Swipend door mijn fotoalbum koester ik de herinneringen aan de mooie en soms lastige momenten in San Antonio.

De uren in de prayerroom vond ik aan het begin van onze tijd in Ibiza moeilijk. We brachten de twee weken door met een long term team dat voornamelijk uit Britse/Noord-Ierse studenten bestond. Hun manier van bidden vond ik erg intens, extravert en met veel beeldspraak en woorden van God gaven zij hun gebeden nog meer kracht. Dit was ik met mijn nuchtere, Hollandse koppie totaal niet gewend. Ik heb dit tijdens de team-time (reflectie/evaluatie-moment) gedeeld en gelukkig werd ik daarin zeer bemoedigd door mijn teamgenoten. Ook werd mij verteld dat deze manier van bidden nu eenmaal onderdeel is van de Britse (geloofs-)cultuur. Gerustgesteld en bemoedigd heb ik mij volledig gestort in de prayerroom en het heeft me veel gebracht. Ik heb het als fijn ervaren om meerdere uren bewust en continu God te zoeken, Hem te danken en te aanbidden en je verlangens en verwachtingen naar Hem uit te spreken. Die verlangens en verwachtingen voor de West-End zijn er zeker. Zoals ik in mijn vorige blog beschreef gebeurt er veel narigheid op deze strip. Ik hoopte en bad dan ook dat de mensen daar Gods licht mochten zien, zich open mochten stellen voor Zijn aanwezigheid en ons, als community, hen daar een handje bij lieten helpen. 

Ik heb geleerd dat een getuige zijn van God niet te maken heeft met vertellen wat goed en kwaad is. Dit leidt er toe dat je een oordeel velt over een ander en zijn/haar gedrag of zelf aannames doet over wat God met deze aarde wil. Gelukkig neemt God de taak op zich om aan een ieder Zijn wil te openbaren, dat is niet aan mij. In Ibiza heb ik verteld hoe mijn leven met God er uit ziet, de prachtige momenten die Hij mij heeft gebracht en hoe ik me geleid heb gevoeld tot dusver. Ik heb geprobeerd eerlijk te zijn dat ook ik vragen heb aan God, dat er dingen zijn die ik niet begrijp en dat ik fouten maak. Ik heb geprobeerd en probeer nog steeds naar anderen te kijken alsof ik door Jezus’ ogen kijk: vervuld met liefde en genade. Het was bijzonder om te merken dat de feestgangers vaak open stonden voor gesprek, het interessant vonden wat we te vertellen hadden en zelfs behoefte hadden aan gebed! Het was spannend om voor mensen op straat te bidden, hem/haar een bijbel te geven of een bemoediging uit te spreken. Ik ben blij dat ik de ‘bold- and braveness’ heb ontvangen om het toch te doen.

Een vraag die ons meermaals is gesteld: wat neem ik uit Ibiza mee terug naar huis? Een lastige vraag, het concept wat ze in Ibiza hanteren is onmogelijk op te ‘kopiëren’ naar hier. Het lijkt me tof om met een aantal enthousiastelingen in mijn omgeving eens na te denken over het concept van bidden en missie, nagaan wat bij onze cultuur en binnen onze stad past en wat praktisch gezien haalbaar is. God heeft zich deze twee weken 24-7 aan mij laten zien en dat is een gegeven waarvan ik in mijn omgeving wil getuigen. 

Zoals de golven keer op keer op de stranden van Ibiza slaan, zo daalt Jezus’ iedere dag weer op ons neer. Het nummer ‘You Make Me Brave’ is grijs gedraaid in de prayerroom en het vat mijn avonturen op Ibiza mooi samen.”

I stand before You now
The greatness of your renown

I have heard of the majesty and wonder of you
King of Heaven, in humility, I bow
As Your love, in wave after wave
Crashes over me, crashes over me
For You are for us
You are not against us
Champion of Heaven
You made a way for all to enter in
I have heard You calling my name
I have heard the song of love that You sing
So I will let You draw me out beyond the shore
Into Your grace, Your grace.