“En wanneer dan Mijn volk, het volk dat Mij toebehoort, het hoofd buigt, al biddend Mijn aanwezigheid zoekt en terugkeert van zijn dwaalwegen, dan zal Ik het aanhoren vanuit de hemel, zijn zonden vergeven en het land genezen.”
– 2 kron. 7:14

Deze bijbeltekst mocht afgelopen week centraal staan in het huis van gebed in het prachtige Utrecht. Zo bogen velen studenten het hoofd om het aangezicht van God te zoeken en te bidden voor de stad en haar inwoners en om persoonlijke gebeden in Zijn hand te leggen. Vijf dagen werd er non-stop gebeden en werd er een onafgebroken ketting van gebed gevormd.

De week begon met een uur aanbidding, een mooie manier om de week mee te beginnen. De gebedsruimte was uitgerust met allerlei materialen zodat er op verschillende manieren gebeden kon worden. Zo was er bijvoorbeeld een dank-, vraag-, en klaagmuur. Hier konden mensen een dank, vraag of klaag gebed uitschrijven. Dit was een bijzondere manier van gebed, omdat er pure, kwetsbare en persoonlijke teksten op geschreven werden. Utrecht is een stad van veelzijdigheid. Het is een bruisende stad waarin veel gebeurd en dus veel gebed en zegen nodig is. Er werden daarom een hoop veelzijdige gebeden op de muur geschreven; van de Utrechtse politiek tot de woningsloop. De week werd afgesloten met een dank uur waarin God werd geprezen voor zijn grootheid en de mooie week die we hadden gehad. Er is veel om voor te danken, maar er blijft ook altijd nog veel zegen nodig.

“Meerdere uren heb ik doorgebracht in de gebedsruimte. Soms was mijn hoofd gevuld met gebedspunten, op een ander moment wist ik niet zoveel, maar in beide gevallen was het merkbaar dat God erbij was en luisterde. Dat was zo prachtig om te ervaren!  Dat Hij er is, dat Hij je omgeeft en ervan geniet tijd met je door te brengen, of jij nou één brok verdriet, een bom enthousiasme, of gewoon een beetje een sufkip bent.

Er is van alles te vertellen over de manier waarop God luisterde en antwoordde. Ik geloof er heilig in dat veel van onze gebeden verhoord mogen worden of al verhoord zijn. Ik wil jullie graag vertellen over een ander effect van het bidden. Na één van de gebedsuren, waarin ik onder andere had gebeden voor Utrecht, voor haar inwoners, voor de sfeer van onverschilligheid (‘ieder z’n eigen ding’) die er soms hangt als het gaat om het geloven in een God of een hogere macht, en voor contacten die er mogen zijn met christenen en niet-christenen, ging ik de straat weer op en mijn dagelijkse leven weer in. Wat God mij toen in liet zien, is dat zo’n gebedsuur of gebedsweek niet alleen de stad van buitenaf hoeft te veranderen. Ik merkte op bij mezelf dat ik, door eens niet te bidden voor alles wat er in mijn eigen leven aan de gang was, maar voor mijn medemensen en stadgenoten, mij veel meer bewust was van wat er om mij heen gebeurde en wie ik allemaal tegenkwam. Al zou geen van de gebeden verhoord worden, zelfs dan zou je gebed effect hebben: het verandert je hart, het vult je steeds meer met liefde en aandacht voor je omgeving. Ik wil wie dit leest dus ook heel graag aanmoedigen om te (blijven) bidden voor je omgeving. God werkt het liefst door relaties, en wil heel graag jouw hart veranderen en zo Zijn liefde aan jouw omgeving laten zien.”

For greater things have yet to come and greater things are still to be done in this city
– Chris Tomlin

“Stilte. Daar zat ik dan, alleen in de gebedsruimte. Ik had wel even de tijd nodig om me te settelen. Mijn gedachten gingen hun eigen gang en vond het moeilijk om rust te vinden. Nog meer stilte. Ik besef me dat er niet vaak een moment is dat er echt ruimte is voor stilte en me een langere tijd te richten op God. M’n gedachten dwaalden al gauw af naar het mailtje dat ik nog moest sturen, het vleeswaren dat ik nog moest kopen bij de Albert Hein en ga zo maar door. Het eerste waar ik dus voor bad was rust en een voelbare aanwezigheid van God. Al gauw merkte ik dat ik rustiger werd en me beter kon focussen op hetgeen wat telde op dat moment: God. Ik begon te bidden en was niet meer te stoppen. Ik merkte een diepe innerlijke rust en stortte letterlijk m’n hart uit bij God. Ineens werd er op het raam geklopt. Huh? Nu al? Voordat ik het wist was het uur voorbij. Ik vond het mooi om in dit uur God’s aanwezigheid te zoeken en te bidden voor de stad waarin je woont en alle dierbare mensen om je heen.”

IMG-20150331-WA0003

Wil jij ook een verhaal delen over jouw tijd met God in gebed? Stuur ons gerust een mailtje. We horen je verhaal graag!