Vorige week plaatsten we het verhaal van jongeren in Hardinxveld die 24 uur gingen bidden. In Arnhem deden ze precies op hetzelfde…op hetzelfde tijdstip.

Madelief vertelt:

“Vrijdagavond zeven uur, het was zover: wij, zo’n 25 (voornamelijk jonge) mensen zouden vierentwintig uur lang bidden. We begonnen met samen zingen en lofprijzen, een van mijn favoriete momenten van tijd met God doorbrengen. Terwijl we daar in het zaaltje van ons ouderwetse, maar gezellig kerkgebouw aan de parkstraat stonden, vroeg Esther, onze jeugdleider: “Wie heeft wel eens meer dan een uur aan een stuk door gebeden?” Zo’n 5 handen gingen de lucht in. “Voor wie is dit een uitdaging?” Alle handen gingen de lucht in. Wow. Dit was ook écht een uitdaging! Maar wel een die we allemaal keihard wilden aangaan…

EN WAT WAS HET GAAF! Het is zo bijzonder om te zien hoe veel God terug geeft als je tijd apart zet voor hem. Of anders gezegd: het is bijzonder dat je dan ziet hoeveel er nog voor je is te halen. Er is zoveel wat gewoon al voor je klaarligt! Het was een prachtige tijd, waarin ieder op zijn of haar eigen manier God heeft mogen ontmoeten. Eén getuigenis in het bijzonder moét ik nog even delen… Niet die van mezelf, maar van Agata (13), mijn buurmeisje die nu zo’n 2 jaar Jezus kent.

Voor een van de gebedswandelingen die we deden in in de stad werd er specifiek gebeden voor bijzondere ontmoetingen. We vroegen aan God wie we moesten aanspreken, wat we moesten zeggen en hoe we diegene konden herkennen. Dat schreven we op, als bewijs voor die persoon zelf, en daarna vertrokken we.

Agata: “Ik had iets vrij specifieks in mijn hoofd en ik dacht dan ook: ‘nee, dit zou ik zelf wel hebben verzonnen. Ik zag namelijk een soort wazig beeld van een meisje die met haar rug naar me toe stond. Ze had een ouderwets zwart bolhoedje op, kastanjebruin haar, een donkere jas en paarse handschoentjes. Na een hele lange tijd in de stad te lopen en te zoeken, zijn we haar niet tegen gekomen. Ik dacht: ‘Ach ja, het is niet erg, ik moet het nog leren.’ Maar toen ik de volgende dag meeging met een vriendin om een jarige vriendin van haar te ontmoeten, viel mijn mond open… PRECIES DIE KLEDING!! Ik liet haar het briefje zien wat nog in mijn jaszak zat en ze kon het haast niet geloven. Voor haar was het echt een bevestiging dat God haar zag. We hebben nu afgesproken samen, zodat ik  haar over God vertellen en met haar kan bidden.”

Zo jong en dan al zo’n toffe getuigenis! Is dat niet bijzonder? God doet grote dingen en openbaart zich op manieren en tijden die je niet altijd verwacht. Maar één ding is zeker: God is trouw. Dat liet Hij zeker dit weekend zien. Dus ja, al met al is een 24-uurs gebed zeker weten aan te raden!”

Heb jij ook een vet verhaal? We horen het graag! Stuur ons gerust een mailtje met jouw verhaal.