Een tijdje terug schreven we een blog over Marlies die naar de 24-7 community in Ibiza is vertrokken. Lees hier haar laatste blogpost

Op Facebook zag ik vorige week verschillende malen reacties langskomen op een column uit het RD. In die column werd vooral benadrukt om als refo’s in hetzelfde dorp te blijven wonen, want, zo redeneerde de columnist, dan zou het gedachtegoed worden beschermd. Die column heb ik met verbazing gelezen. Zeker nu ik in Ibiza zit, een eiland dat bekend staat om zuipen, (overmatig) drugsgebruik en feesten tot de late uurtjes. Maar juist hier, meer dan thuis, merk ik dat God aanwezig is en werkt onder de mensen hier. De vele reacties die op de column zijn gekomen heb ik dan ook met veel plezier gelezen. De zin: ‘Als zout samenklontert, is het niet te vreten’, is zeker een van mijn favorieten.

Een week al weer in Ibiza, en de tijd vliegt. Hoewel de zon zich nog niet zo vaak heeft laten zien, de Zoon des te meer. En daar mogen we getuigen van zijn. Gisteravond bijvoorbeeld, toen twee mensen terug kwamen in de prayerroom en vertelden dat ze onderweg waren gestopt door iemand die zei: ‘Geef me een bijbel hoofdstuk om te lezen en vraag me maar wat vragen en ik geef wel antwoord.’ Ze waren nogal overrompeld, maar gaven graag een bijbelboek wat hij mocht gaan lezen. En ook vragen als, ‘Als je God één ding mocht vragen, wat zou dat zijn?’ stelden ze. Zomaar. Midden op de straat in Ibiza. Tussen alle feestgangers, werden zij gestopt om te getuigen.

Een ander voorbeeld, ik was met Lena op de streets en we werden gestopt door iemand die zei, ´You are working for God!´ Een prachtige opening voor een gesprek. Wat blijkt, het waren Duitsers en Lena is ook Duits. We waren op de juiste plek, op de juiste tijd. In dat uur hebben we de West End niet gezien. Waarom? Juist omdat God ons leidde naar mensen die een gesprek nodig hadden, en die we blij konden maken met een Brownie (Donderdagen zijn Brownie Thursdays).

Ik merk weer, net als in mei/juni, dat God hier zo aan het werk is. Werkers en toeristen staan echt open voor wat we willen delen. En voor sommigen blijft het bij het delen van een Brownie en een glimlach, en voor anderen mogen we iets delen van wie God voor ons is. Het is mooi om hier onderdeel van te mogen zijn en mooi dat God ons ervoor wil gebruiken, om Zijn licht te laten schijnen in de duisternis.”